- Ik ben de eerste, ja, daar ben ik best trots op. Aangegord door de verloskundige die ook mijn bevuiler ter wereld bracht, toch iets bijzonders, niet? De inhoud is verder zoals die van mijn opvolgers, teerachtig, bijna zwart, sticky ook. Niks bijzonders eigenlijk, zegt ook nog niets over hoe 't de vuilspuiter zal vergaan. 'k Zat wel lang geplakt tegen z'n billetjes, pas de volgende dag werd ik bevrijd door de kraamverzorgster. Leuke vrouw trouwens, Anneke, type doortastend-maar-toch-gezellig-Amsterdams. Gooide me in de afvalbak bovenop de placenta en de vruchtblaas, is ook niet weggelegd voor elke luier, dacht ik zo.
- Nou, ik mag dan niet de eerste zijn, maar dat estafettestokje nam ik toch maar soepel van je over, numero uno. En die Anneke kan vouwen hoor, gevoelige maar zekere handen, zo heb ik ze graag over m'n onderdelen. Piemeltje mooi neerwaarts onder m'n voorpand gevouwen en de zijflappen daar lekker strak overheen, beensluitflapjes mooi uitgespreid langs de dijtjes, helemaal lekdicht! 't Blijft een teerspuitertje, dat wel weer.
- Zó bijzonder, ik ben beroerd door de handen van de kersverse vader, ze trilden helemaal! Ach ja, wat wil je ook, die ene kraamverzorgster zat 'r met d'r neus bovenop. Ik zat er ook niet helemaal lekker omheen, maar wat geeft het, heb 'r zelf zo'n beetje voor gezorgd dat ik niet lekte, zo ben ik ook wel weer. En ze lieten me lekker lang zitten, joh, plakte helemaal vast aan die lekkere vleesbilletjes! En ik kreeg nog een toegift, heerlijk. Juist toen ik met inhoud, vochtige doekjes en al zou worden dichtgevouwen, drukte het sluitspiertje er nog zo'n mooi teerbalonnetje uit, da's dan een bonus, hoor!
- Geef mij maar de vochtige geelbruine, je bent tenslotte niet voor niks speciaal ontworpen om de zachte ontlasting te absorberen. Ben ik trots op hoor, dat ik een Pampers New Baby met Secure-Me Fit, nr. 1 Newborn 2-5 kg, 9-11 lbs ben. Ach, als de sluizen opengaan en ik zie die vloed komen, dan knisper ik zo hard ik kan 'kommaarkommaarkommaarkommaar' en dan zuig ik de heleboel op, hmmm.
- Kijk, dat vind ík nou interessant, niet gewoon de boel opvangen, maar es goed analyseren wát je nou precies aan je fiets hebt hangen. En wat deze jongen achterlaat, ja, daar kan ik wel wat mee. Dat residu is niet compact, eerder vluchtig. Qua kleur verschiet het van honinggeel tot stroopbruin. En de stank is soms nu al niet te harden. Conclusie lijkt me duidelijk: de producent zou wel eens kunnen gaan bloggen, mark my words!
Idee: Hans Borgman - dank Hans!
- Nou, ik mag dan niet de eerste zijn, maar dat estafettestokje nam ik toch maar soepel van je over, numero uno. En die Anneke kan vouwen hoor, gevoelige maar zekere handen, zo heb ik ze graag over m'n onderdelen. Piemeltje mooi neerwaarts onder m'n voorpand gevouwen en de zijflappen daar lekker strak overheen, beensluitflapjes mooi uitgespreid langs de dijtjes, helemaal lekdicht! 't Blijft een teerspuitertje, dat wel weer.
- Zó bijzonder, ik ben beroerd door de handen van de kersverse vader, ze trilden helemaal! Ach ja, wat wil je ook, die ene kraamverzorgster zat 'r met d'r neus bovenop. Ik zat er ook niet helemaal lekker omheen, maar wat geeft het, heb 'r zelf zo'n beetje voor gezorgd dat ik niet lekte, zo ben ik ook wel weer. En ze lieten me lekker lang zitten, joh, plakte helemaal vast aan die lekkere vleesbilletjes! En ik kreeg nog een toegift, heerlijk. Juist toen ik met inhoud, vochtige doekjes en al zou worden dichtgevouwen, drukte het sluitspiertje er nog zo'n mooi teerbalonnetje uit, da's dan een bonus, hoor!
- Geef mij maar de vochtige geelbruine, je bent tenslotte niet voor niks speciaal ontworpen om de zachte ontlasting te absorberen. Ben ik trots op hoor, dat ik een Pampers New Baby met Secure-Me Fit, nr. 1 Newborn 2-5 kg, 9-11 lbs ben. Ach, als de sluizen opengaan en ik zie die vloed komen, dan knisper ik zo hard ik kan 'kommaarkommaarkommaarkommaar' en dan zuig ik de heleboel op, hmmm.
- Kijk, dat vind ík nou interessant, niet gewoon de boel opvangen, maar es goed analyseren wát je nou precies aan je fiets hebt hangen. En wat deze jongen achterlaat, ja, daar kan ik wel wat mee. Dat residu is niet compact, eerder vluchtig. Qua kleur verschiet het van honinggeel tot stroopbruin. En de stank is soms nu al niet te harden. Conclusie lijkt me duidelijk: de producent zou wel eens kunnen gaan bloggen, mark my words!
Idee: Hans Borgman - dank Hans!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten